اخلاص در اطعام

یکی از آداب مرسوم در ایام نوروز پهن کردن سفره هفت‌سین و اطعام می‌باشد که آیات و روایت نیز این کار را پسندیده دانسته و تأیید می‌نمایند؛ البته متأسفانه امروزه این سنت نیکو به حاشیه کشیده شده و دچار رفتارهای نادرست مانند تشریفات، فخرفروشی و غیره شده است، درحالی‌که اطعام از روی اخلاص دارای ارزش و لایق ستایش می‌باشد.

خداوند متعال در سوره انسان می‌فرماید:«إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لا نُريدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَ لا شُكُوراً[1]» (این نعمات و درجات بهشتی لایق افرادی است که می‌گویند:) ما شما را به خاطر خدا اطعام مى‏كنيم و هيچ پاداش و سپاسى از شما نمى‏خواهيم!

علامه طباطبایی در توضیح کلمه وجه الله که در متن آیه آمده است، می‌نویسد: «عمل انسان به اين انگيزه از انسان سر بزند كه باعث رضاى اوست، و او محبوب ما و رضايتش منظور ما است[2]».

یعنی اطعام و کلاً همه‌کاره‌ای خیر زمانی نیکو و پسندیده‌اند که هدف از انجام آن‌ها جلب رضایت الهی باشد نه فخرفروشی و ... .